
Over mij
Over mij:

Ik heb altijd graag gewandeld, het liefst met rugzak en tent op een langeafstandspad. ‘s Avonds werd er dan wild gekampeerd (óók in Nederland). Dat gaf (en geeft) helemaal geen problemen zolang je maar niet op een te opvallende plek gaat staan.
Het vinden van een leuke route was niet gemakkelijk. Als je de reclameteksten moet geloven, zijn alle routes fantastisch. In de praktijk is er veel kwaliteitsverschil.
Mijn werkwijze om een mooie meerdaagse route te vinden is als volgt:
1. Zoek de beste touroperators. Dan moet je denken aan bedrijven als www.contours.co.uk/ of www.wikinger-reisen.de/.
2. Vervolgens kijk je welke wandelroutes bij meerdere van die goede touroperators voorkomen. Je kunt er dan gerust vanuit gaan dat dat de betere routes zijn. En dat is zeker het geval als ze al jarenlang in hun programma zijn opgenomen.
Soms heb je geluk en ontmoet je mensen met veel verstand van zaken. Zo trof ik in Ierland een groepje bejaarden, dat onderhoudswerk deed aan langeafstandspaden. Zij vertelden mij precies wat de beste van de tientalle paden waren in hun land.
Bij dagwandelingen is er nog geen goede oplossing. Eigenlijk zou er bijv. in Nederland al lang per provincie een lijstje met mooiste dagwandelingen moeten zijn. Je moet denken aan wandelingen tussen 8 en 20 km.
Ik geef hier als voorbeeld mijn Mooiste wandelingen in Drenthe. Doe er je voordeel mee.
Binnenkort komt daar nog een wandeling bij: het Mierenpad tussen Elp en Schoonloo. In dit Klein-Scandinavië slinger je door bos, veen en kapvlakte. Het startpunt is bij het Veenpluispad. Ze is eigenlijk wel iets te kort (7 km ?) , maar zéér bijzonder.

Wandelend bij het uiteinde van de gletsjertong Blåisen (Noorwegen).
Vroeger had je altijd de topografische kaart in een broekzak op het bovenbeen. De laatste jaren is dat niet meer nodig. De mobiel heeft die taak overgenomen.
E-mail van Sander Meijer, 21- 8 – 2021 :
Hallo Piet,
Ik ben een fervent langeafstandspad loper met vaak volle rugzak (lichtgewicht tent/slaapzak) mee.
Wat mij opvalt is dat jij vaak aangeeft bij bijvoorbeeld de Schluchtensteig: Wildkamperen geen probleem.
Nou heb ik ook wel meer wat tochtjes gemaakt in Duitsland en ook wel mijn tent langs de route opgezet zoals vorig jaar nog langs de Eifelsteig.
Eigenlijk is het wel zo dat wildkamperen in Duitsland officieel is verboden. Mijn vraag is of jij op al je tochten hier weleens negatieve ervaringen mee hebt gehad zoals bijvoorbeeld aangesproken door een boswachter of zelfs een boete. En hoe hoog zou een boete dan zijn?
Mijn tent is heel onopvallend groen en ik zet hem altijd pas tegen schemering op. En uiteraard nooit iets achterlaten (geen spoor, behalve platgedrukt gras)
In Engeland doe ik trouwens al jaren wildkamperen en ben weleens een aangesproken door een parkwachter, maar meestal gingen die een praatje maken en gaven zelfs advies voor een nog betere locatie. Geen probleem dus, en soms hadden ze zelfs interessante verhalen over de omgeving.
Wat is jouw ervaring hierin en dan vooral in Duitsland en dan specifiek de Schluchtensteig omdat ik deze tocht waarschijnlijk binnenkort ga doen.
Groet,
Sander Meijer
……………………………………………..
Beste Sander,
Bij alle bestemmingen op mijn website kampeerde ik altijd wild.
In veel landen is het net als in Nederland verboden, maar dat zijn slechts papieren regels die niet gehandhaafd worden.
Hoe pak je het aan? Ik zal het verduidelijken met eerst mijn werkwijze en vervolgens enige voorbeelden.
Mijn werkwijze:
Ik kijk normaliter rond 19.00 uur op de wandelkaart naar een goede plek om de tent rond 20.00 uur te gaan zetten. Ik zet dus de tent al ver voor de schemering valt.
Idealiter heb je op de plek ook water in de buurt om je te wassen; drinkwater kun je altijd wel ergens veel eerder krijgen bij een huis (overdag in een dorp is o.a. de kerkhofkraan een van mijn favoriete drinkwaterplekken.)
Waar zet ik de tent?
Dat doe ik op een horizontaal stukje droog land,
1. ver genoeg van bebouwing en wegen.
2. niet in een terrein, waar grote grazers lopen. Die dieren verstoren je nachtrust.
(een openstaand weiland is wel OK evenals een gemaaid hooiland.)
Enige van mijn ervaringen:
1. Bij de Malerweg ging ik op een mooi rustig plekje de tent zetten toen een jager kwam en vertelde dat hij in dat gebied die nacht ging jagen. Hij wees mij op de kaart een veilige, goede plek aan enkele kilometers verderop.
Ik ben daar naartoe gelopen en zag een uur later dat hij even kwam kijken naar mijn tent om er zeker van te zijn dat ik niet meer in het jachtgebied was.
2. Dit jaar was ik een avond wat overmoedig en zette mijn auto plus tentje in een klein dorpje in Duitsland langs een voetbalveld in het zicht van bewoners. Dan is maar net hoe het kwartje valt. Hier kwam iemand me wegsturen naar een camping enkele kilometers verderop.
In Frankrijk liet een mevrouw in dat geval voor mij de voetbalkantine een nacht open. Zo kan het ook!
In Noorwegen kun je rustig bij een sportterrein staan. Daar beschouwd men dat als iets van ons allemaal.
3. In Duitsland zie je dikwijls lange rechte akkerwegen met verbodsborden voor auto’s. Daar mogen alleen de boeren rijden met tractoren. Rijd daar ’s avonds een halve km in, zet je tent op een plek zodat een eventuele late auto of tractor er nog langs kan en je hebt een zeer rustige nacht.
4. Kun je een tent niet goed uit het zicht zetten van woningen, loop dan naar een huis en vraag drinkwater. Daarna kom je met de tweede vraag of je ook de tent een nacht een stuk verderop mag zetten. Dat vindt men dan wel OK.
5. Bij de Schluchtensteig zijn plekken onderin de kloof geen probleem. Maar denk eraan dat als je de kloof uitloopt omhoog naar het plateau, (zoals bij Schattenmühle), dat je dan ver genoeg het plateau opgaat.
Ik heb daar leergeld mee betaalt, omdat ik meteen op het plateau aankomend bij een klein volkstuintje mijn tent had gezet en ’s morgens de eigenaar zijn Duitse herder uitliet en kwaad tegen mij werd omdat daar dikwijls wildkampeerders kwamen.
Ik kan nog lang doorgaan, maar hier moet je het maar mee doen.
Met vriendelijke groet,
Piet S.
.
.
.